Home ¦ About Us ¦ Books ¦ Readazine ¦ Contact Us

ฉบับที่ 28 : ประจำวันที่ 1 เมษายน 2569 วินาทีศูนย์ โดย กิตตินันต์ สวัสดี 1 ดุจกดสวิตซ์เปิดใช้งานไฟหลากสีหลายหมื่นดวงที่กะพริบระยิบระยับบนต้นคริสต์มาส ที่ตั้งอยู่หน้าที่ทำการพรรค ‘เพื่อปวงประชา’ สูงถึงสิบเมตร สูงกว่าพรรคใดๆ แสดงถึงอำนาจ บารมีที่สูงยิ่งของคนเป็นหัวหน้าพรรค จิราเจตชายหนุ่ม ทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง รุ่นที่สาม ต่อจากคุณปู่ และคุณพ่อ เป็นนักการเมืองหนุ่มแน่นอนาคตไกล วัยเพียงสามสิบเจ็ดปีก็ขึ้นมาเป็นหัวหน้าพรรค เขาคือลูกไม้หล่นใต้ต้น แถมเป็นลูกไม้ทองคำเสียด้วย เขาทำหน้าที่แทนคุณพ่อที่ล้างมือในอ่างทองคำแล้ว รอเลี้ยงหลานอย่างเดียว ปีหน้าศึกเลือกตั้งในระดับประเทศจะโหดหินที่สุดในประวัติศาสตร์ ต้องคนเก่ง ไหวพริบดี กล้าตัดสินใจ เข้าใจทุกความต้องการของคนทุกอาชีพ ทุกเพศ ทุกวัย ลงมือแก้ปัญหาได้จริง เร่งด่วนเลย คือเรื่องปากท้อง!ที่สำคัญส่งเสริมให้เกิดความเท่าเทียม คำนึงถึงสิทธิมนุษยชนของคนทุกคน อย่างจิราเจตเท่านั้น ถึงจะนำพาประเทศนี้ไปข้างหน้าได้อย่างยั่งยืน และมั่นคง ขณะที่เขาเตรียมสรรพกำลัง สรรพวิธี สำหรับการเลือกตั้ง กรกัญญา ว่าที่ภรรยาในอนาคต ซึ่งจะมีการจัดงานแต่งงานกันในวันพรุ่งนี้ วันนี้ของดช่วยงานพรรคหนึ่งวัน ต้องรีบเข้านอน เพราะต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่เพื่อมาแต่งหน้า งานมีทั้งรอบเช้า รอบเย็น นอนให้พอคือกุญแจไขสู่ความงาม เป็นถึงภรรยาของหัวหน้าพรรค โทรมได้อย่างไร ต้องสวยที่สุดในงานถึงจะถูกต้อง ทันทีที่ดวงจิตเคลื่อนเข้าสู่นิทรารมณ์ ก็ปรากฏหมอกควันขาวระเรี่ยพื้น กลางสถานที่โล่งแจ้งสุดสายตา แสงสว่างเจ้ดจ้า ดุจมีดวงอาทิตย์สองดวง ไม่รู้ว่าสถานที่นี้เรียกว่าอะไร หนุ่มหน้าตี๋ ผิวขาว คารมคมคาย เป็นนักสู้ ใจนักเลง บอกนี่คือสวนสาธารณะแห่งวิญญาณ เขาเองก็เป็นวิญญาณ มีชื่อว่าเจนรบ รบชนะทุกสนาม แต่ที่ยังไม่ชนะ คือการได้เกิดเป็นมนุษย์ เขายอมทุ่มเงินให้กรกัญญาถึงหนึ่งร้อยล้านบาท ขอให้วินาทีศูนย์ คือวินาทีที่ไข่ปฏิสนธิ โดยดึงดูดวิญญาณเจนรบเข้าสู่กระบวนการถือกำเนิดเป็นมนุษย์ เหมือนดังคนเปิดสวิตซ์ไฟ ทุกอย่างเป็นระบบ แบบแผน ของตัวเลขชุดสุดมหัศจรรย์ ฟีโบนัชชี อันปรากฏแบบแผนนี้ในธรรมชาติ ได้แก่ แกแล็คซี่ เปลือกหอย กลีบดอกไม้ และเกินนิ้วจะนับ ก่อนที่เขาจะออกจากฝันของกรกัญญา เขาเน้นตัวเลขหนึ่งร้อยล้านบาทอีกครั้ง จ่ายสด จ่ายหมดในคราวเดียว แลกกับการได้เกิดเป็นมนุษย์ มันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม ถือเป็นการลงทุนที่น่าลอง ส่วนเป็นมนุษย์แล้วชีวิตจะดำเนินอย่างไรต่อ เขารู้อยู่ในใจแล้ว แต่ยังไม่บอกกับเธอ นี่คือการติดสินบนใช่หรือไม่ นี่คือการคอร์รัปชั่นใช่หรือไม่ ขนาดผียังมีการโกง พอเป็นมนุษย์จะไปเหลืออะไร มีแต่จะโกงมากขึ้นเป็นอภิมหาโคตรโกงจิตสำนึกของหญิงสาว ฟ้องว่ามันคือการทุจริต เมื่อเริ่มต้นติดกระดุมเม็ดแรกผิด ที่เหลือจะถูกได้อย่างไร ใจจริงก็อยากได้เงิน ไปช่วยฟื้นฟูธุรกิจแปรรูปอาหารทะเลของคุณพ่อ ที่ขาดทุนอยู่ตอนนี้ ถ้าได้เงินสักร้อยล้านไปโปะ กิจการก็คงดำเนินต่อไปได้อย่างสะดวกโยธิน แค่ตอนไข่ปฏิสนธิให้มีวิญญาณเจนรบเข้าร่วมด้วย ธุรกิจครอบครัวก็จะลืมตาอ้าปากได้ จริยธรรม กับการอยู่รอดจะเลือกอะไร เจ้าสาวตื่นก่อนที่นาฬิกาจะปลุก ถึงสามชั่วโมง ด้วยกังวล และคิดมากเรื่องความฝันเมื่อกี้นี้ มันเหมือนจริงมาก ราวกับว่าจะเกิดเหตุการณ์นั้นจริงๆ เงินร้อยล้านเป็นฟ่อนๆ จะมากองเรียงตรงหน้าหรือ เธอต้องเปิดตู้เย็นเพื่อดื่มน้ำเปล่า ให้ใจคอที่พลุ่งพล่าน สงบลงสักนิดก็ยังดี แต่ใจเรามันอยู่เหนือการควบคุม เธอจึงจะเข้าไปนั่งสมาธิในห้องพระสักครึ่งชั่วโมง เพื่อเรียกสติ และจิตที่สงบร่มเย็นกลับมา เผื่อปัญญาจะบังเกิดขึ้น การเข้าไปนั่งสมาธิในห้องพระ ก็เหมือนเรายืนอยู่บนประภาคาร ที่มีลำแสงส่องสว่างได้ลึกและไกล ช่วยให้เรือในทะเล เห็นว่าตรงไหนหินโสโครก ตรงไหนเกลียวคลื่นธรรมดา ตรงไหนมีอันตราย ตรงไหนปลอดภัย ช่วยให้แล่นเรือเลี่ยงจุดเสี่ยงไปได้ เรือชีวิตก็พบหนทางสว่างสดใส แล่นเรือได้อย่างมั่นคง ไม่โคลงเคลง คลอนแคลน ลำเรือยังนิ่งสงบอยู่ได้ ไม่ว่าคลื่นลมในทะเลจะหนักหน่วงเพียงใดก็ตาม ครึ่งชั่วโมงผ่านไปเร็วกว่าที่คิด ใจสงบร่มเย็นขึ้น สาวเจ้าว่าจะไปนอนต่อ เพราะอีกหลายชั่วโมงกว่านาฬิกาจะปลุก ขณะกำลังบิดลูกบิดประตู คุณพ่อก็เปิดประตูห้องนอนออกมาพอดี จึงทักทายลูกสาวว่า “ตื่นเต้นหรือไงเรา ถึงตื่นกลางดึก” ขณะที่พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก็มองไปที่ลูกสาวคนเดียวอย่างห่วงใย “นิดหน่อยค่ะคุณพ่อ ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว เดี๋ยวหนูว่าจะไปนอนต่ออีกสักงีบ” เสียงออดอ้อนผู้เป็นพ่อ “พ่อก็ว่าจะไปนั่งเคลียร์งานในห้องทำงานสักแปป ฝันดีลูก” ความอาทรส่งผ่านอากาศไปถึงตัวเธอ เธอรู้ว่าพ่อมีเรื่องให้ต้องคิดหนัก แต่ตลอดการพูดคุยกันเมื่อครู่ พ่อคุมอาการ และอารมณ์ได้ดีมาก ราวกลับทะเลสงบ ไร้คลื่นลมรบกวน พอหัวถึงหมอน กรกัญญาก็หลับได้ทันที ในฝัน เธอยืนอยู่ที่เดิม สวนสาธารณะแห่งวิญญาณ เหมือนคราวที่เจอเจนรบ แต่คราวนี้มีหนุ่มผิวเข้ม หน้าตาซื่อๆ ดูจริงใจ ไม่มีพิษ ไม่มีภัย เดินตรงเข้ามาแนะนำตัว “ผมวชิราชนครับคุณกรกัญญา” เขาทักทายอย่างสุภาพ ก่อนพูดเข้าประเด็นทันที “ผมรู้มาว่ามีผีตนหนึ่งมายื่นข้อเสนอจำนวนหนึ่ง เพื่อแลกกับการที่เขาจะได้เกิดในท้องคุณ ผมไม่อ้อมค้อม ผมอาจมีไม่เท่าเขา ผมมีสิบล้าน แลกกับวินาทีศูนย์ วินาทีที่ไข่ปฏิสนธิโดยควบรวมวิญญาณของผมเข้าไปด้วย เพื่อถือกำเนิดเป็นมนุษย์ คุณคงเข้าใจความต้องการของผมดี ผมอยากให้คุณพิจารณาดีๆ ได้เงินเยอะ ทันที แต่อาจไม่ยาวนานและยั่งยืน แต่ฝั่งผมได้น้อยกว่า ก็ไม่ถือว่าขี้ริ้วขี้เหร่อะไร แต่เก็บกินได้ยาวนานและยั่งยืนกว่า ขึ้นอยู่กับคุณละครับ ว่าจะมองการณ์ไกล หรือมองการณ์ใกล้” วชิราชนพยายามโน้มน้าวใจอย่างมาก เพราะรู้ว่าข้อเสนอสู้ฝั่งนั้นไม่ได้ อย่างน้อย ก็ทำให้คุณกรกัญญาได้พินิจพิเคราะห์บ้าง ยังไม่ตัดเขาทิ้งในทันที จากนั้นเขาก็หายวับไป จากฝันของเธอ ทันทีที่ชายหนุ่มคนที่สองไป เธอก็ลืมตาตื่นอีกรอบ ต้องคิดให้รอบคอบ และชั่งใจให้ดี ไม่เป็นไร ยังพอมีเวลา 2 ถ้าทุกเรื่องในโลกมันง่ายก็คงดี มันถึงมีคำว่าข้อแม้ ให้ซับซ้อน วุ่นวายเล่น จำได้ลางๆ ว่า บางช่วงตอนของบทสนทนากับเจนรบ เขาพูดทำนองว่า ถ้าจะให้การปฏิสนธิของไข่ควบรวมวิญญาณเจนรบ จนถือกำเนิดมาเป็นมนุษย์ได้ ตรงเผง แน่นอน มันมีฤกษ์ คือ เธอกับสามีต้องมีอะไรกันในคืนแรกที่ส่งตัวเลย ส่วนของวชิราชนทุกอย่างจะสำเร็จตามเป้าประสงค์ เธอกับสามีต้องมีอะไรกันคืนที่สอง ห้ามมีคืนแรกเด็ดขาด กรกัญญาเกาหัวแกรกๆ อ่อนอก อ่อนใจ จะมีลูกทั้งคน ทำไมต้องมาเจอเรื่องประหลาดแบบนี้ด้วย คู่อื่นเขาเจอแบบที่เธอเจอมั้ย อยากรู้ แล้วถ้าเธอไม่สนเรื่องเงินทองที่มาประเคนให้แลกกับการได้เกิดนั่น มันก็ไม่ต้องปวดหัวแบบนี้หรอก กรกัญญา กรกัญญา เธออย่าโลภเลย ลูกก็อยากได้ เงินก็อยากได้ จะพาชีวิตบรรลัยเอานะ ลืมเรื่องพวกผีบ้าที่อยากเกิดเป็นคนนั่นซะ ทุกอย่างก็ง่ายเลย ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ อย่าฝืนชะตาฟ้า เกิดผิดพลาดอะไรขึ้นมา เรื่องอัปมงคลจะเข้าตัว อย่าเอาชีวิตเธอและลูกมาเสี่ยงเลย 3 ห้าโมงเย็น หน้าห้องบอลลูม ของโรงแรมชื่อดังอันดับต้นๆ ของประเทศ เต็มไปด้วยแขกเหรื่อมากมาย รวมทั้งฝั่งเจ้าบ่าว และเจ้าสาว ก็น่าจะร่วมๆ พันคน เพลงบรรเลงเปิดคลอเบาๆ สร้างบรรยากาศให้ชื่นมื่น และที่ชื่นใจไม่แพ้แขกเหรื่อในงาน ก็คือบรรดา วี ไอ ผี ผีทุกประเภทที่มาร่วมงานด้วยอีกนับพันตน พวกนี้ส่วนใหญ่ก็ต้องการลูกฟลุ๊ค โดยมากถ้าเลือกวิญญาณที่ไปเกิดแบบสุ่ม แจ็คพ็อตก็ลงที่ผีตนไหนก็ได้ กินค็อกเทลอยู่ดีๆ อาจได้ไปเกิดเป็นคนเฉยเลย แบบนี้ก็คุ้มค่าที่จะมา บรรยากาศหน้างานดูโกลาหลมาก ทั้งผี ทั้งคน ปนเป เดินกันขวักไขว่ มีแต่เฉพาะผีเท่านั้นที่เห็นคน แต่คนไม่เห็นผี อภิสิทธิ์ที่ไม่มีคนดีๆ ที่ไหนอยากได้ ก่อนเริ่มงานบนเวที เจ้าบ่าวเจ้าสาวปรากฏตัวคู่กันหน้าแบล็คดร็อปหน้างาน ฝ่ายชายก็หล่อ ฝ่ายสาวก็สวย ดูเหมือนเกิดมาเพื่อคู่กัน ชุดเจ้าบ่าว เจ้าสาวก็ดูพอดี ไม่มาก ไม่น้อยไป เน้นสีขาวเป็นหลัก ที่พิเศษอยู่ตรงชุดเจ้าสาว ที่เอาชุดแต่งงานของคุณแม่มาใส่ ยังคงสวยและเข้ากับยุคสมัย เป็นความต้องการของกรกัญญาที่ต้องการระลึกถึงแม่ผู้จากไปด้วยโรคมะเร็งปากมดลูกเมื่อห้าปีที่แล้ว และให้เหมือนว่าแม่มายืนชื่นชม และส่งตัวลูกสาวอยู่ตรงนี้ ทั้งคู่เคยคุยกันว่าอยากได้ลูกชายคน ลูกสาวคน คนแรกอยากให้เป็นผู้ชาย โตไปจะได้ดูแลน้องสาวได้ ทั้งเจนรบ และวชิราชน ต่างใส่ชุดสูทสีเทามาด้วยกันทั้งคู่ พวกเขาเป็นทั้งเพื่อน ทั้งคู่แข่งกัน แต่ไม่ว่าจะเจนรบ หรือวชิราชน เมื่อได้มองเข้าไปในแววตาของกรกัญญา ต่างพบแต่ความว่างเปล่า เหมือนว่าเธอยังไม่ตัดสินใจ เลือกทางใดทางหนึ่ง ความกังวล ความว้าวุ่นใจ กลับมาตกลงที่สองผีหนุ่มทันที เวลายังมี รอเพื่อเกิดไปเป็นมนุษย์มาหลายร้อยชาติแล้วยังรอได้ ไม่รีบเกิด ดีกว่ารีบแล้วไปเกิดเป็นพยาธิเส้นด้าย เสียชาติเกิดเปล่าๆ ปลี้ๆ จะมีใครบ้างมั้ย ที่รู้ว่ามีการล็อบบี้เกิดขึ้น ไม่ได้เกิดจากการเลือกแบบสุ่มเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ซึ่งโอกาสไปเกิดของทุกวิญญาณจะเท่าเทียมกัน มีสายรายงานมาว่า จะมีการซื้อขายการเกิด เกิดขึ้นในงานนี้ ไม่แปลกที่ตำรวจผีนอกเครื่องแบบ จะลงพื้นที่เต็มกำลัง เท่าที่ดูตอนนี้ยังไม่มีใคร มีท่าทีน่าสงสัย คงต้องรอให้พิธีการเริ่มก่อน อาจจะเห็นอะไร อะไร ชัดขึ้น ถ้าจะปราบโกง ก็ต้องเริ่มจริงจังตั้งแต่ตอนเป็นผี ไม่ใช่รอไปเข้มงวดตอนเป็นคนแล้ว มันช้าไป ช้าไปมากด้วย ตำรวจผีไม่มีรับส่วยโน่นส่วยนี่แบบตำรวจคน เพราะคุมเข้มโดยท่านยมบาล ใครทุจริต ก็ไปทอดกรอบในกระทะทองแดงทันทีไม่มีข้อแม้ ถ้าถามความรู้สึกของเจนรบตอนนี้ ทุกอย่างมันยังห้าสิบห้าสิบ ไม่รู้จะเต็มร้อยเมื่อไหร่ หรืออาจจะไม่มีโอกาสเลยก็ได้ เพราะไม่มีสัญญาณอะไร ส่งมาจากกรกัญญาเลยสักนิด ฝั่งวชิราชนก็คงไม่ต่างกัน ยังคงนิ่งสงบอยู่ในพื้นที่ของตน จนตอนนี้เกิดแผนสำรองขึ้นมาในหัวเจนรบแล้ว ในเมื่อการปฏิสนธิมันเกิดขึ้นกับไข่ ทำไมไม่ไปต่อรองกับไข่โดยตรง ต้องมาผ่านคนกลางอย่างกรกัญญาทำไม เพราะในเมื่อความจริงแล้วเธอก็ไม่สามารถควบคุมไข่ได้อย่างเบ็ดเสร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ ถ้าสมมติเราเลือกต่อรองกับไข่ แล้วเราจะสื่อสารความต้องการของเรากับไข่ได้อย่างไร เราจะรู้มั้ยว่าไข่ต้องการอะไร เราจะติดสินบนไข่ด้วยอะไร เป็นคำถามโลกแตกยิ่งกว่า ไก่เกิดก่อนไข่ หรือไข่เกิดก่อนไก่เสียอีก แนวโน้มทางฝั่งเจนรบจะเปลี่ยนกลยุทธ์ เหมือนเปลี่ยนม้ากลางศึก ท่าจะเป็นไปได้ ส่วนวชิราชนน่าจะคงกลยุทธ์เดิม รอเป็นฝ่ายตั้งรับ คอยสัญญาณไฟเขียวจากกรกัญญาอย่างเดียวก็พอ 4 ไม่มีใครรู้หรอกว่าตอนนี้กรกัญญาตัดสินใจอย่างยากลำบากขนาดไหน วิญญาณใครจะได้ไปเกิด ปฏิสนธิไปพร้อมกับไข่ จะเจนรบ หรือวชิราชน เลือกใครก็ลำบากใจทั้งนั้น ถ้าเธอบอกเลือกไม่ได้ล่ะ เป่ายิ้งฉุบก็แล้วกัน ใครชนะก็ได้ไปเกิดเป็นมนุษย์ ใครแพ้ก็เป็นผีต่อไป ตัดสินใจเลือกคู่ครองยังง่ายกว่าตัดสินใจจะเลือกให้ใครมาเกิดเป็นลูกตัวเอง กรกัญญารู้ซึ้งว่าสองวิญญาณนั้นก็เคร่งเครียดไม่ต่างจากเธอ ทั้งคู่เลยได้มั้ยเป็นลูกแฝด ไม่ต้องเลือกเสียใครคนใดคนหนึ่งไป ยอมรับเลยว่าเธอไม่มีสมาธิใจไม่อยู่กับตัว หัวมัวแต่คิดเรื่องนี้จนจิราเจตหันมาจ้องเธอบ่อยๆ ด้วยสายตาแปลกๆ เหมือนไม่รู้ว่าใจเธอคิดอะไรอยู่ ส่วนเรื่องเงินที่จะติดสินบน เธอไม่อยากจะรับไว้ทั้งสองคน เธอไม่ชอบการทุจริต และคนที่จะมาเกิดเป็นลูกของเธอก็ไม่ควรด่างพร้อยเพราะเรื่องแบบนี้ 5 กรกัญญาเอง ก็เลือกไม่ได้ มันขึ้นอยู่กับว่าวิญญาณใคร จะเคลื่อนเข้าสู่ไข่ในวินาทีศูนย์ วินาทีที่ปฏิสนธิพอดี มีเพียงเจนรบ และวชิราชนเท่านั้น ที่เขาจะรู้ถึงขีดความสามารถของตัวเอง ถ้าเช่นนั้นคงต้องรอดูหน้างานก่อน หมายถึง ใน ‘ช่วงเวลาอันสำคัญ’ นั้น และใน ‘ช่วงเวลาอันสำคัญ’ นั้น ใครคว้า ‘วินาทีอันสำคัญ’ คือ ‘วินาทีศูนย์’ ไปครองได้ คนนั้นได้เกิดอย่างไม่มีข้อสงสัย บนเวที พิธีกรกล่าวอวยพรคู่รัก “ได้เวลาที่เราจะมาดื่มอวยพรให้กับรักแท้ของเจ้าบ่าว เจ้าสาวกันดีกว่าครับ” ทุกคนทั้งห้องบอลลูม ยกแก้วแชมเปญไว้ที่มือขวา พร้อมดื่มแสดงความยินดี “ไชโย” “ไชโย” “ไชโย” เสียงไชโยดังกึกก้องลั่นทั้งฮอลล์ บรรยากาศสนุกสนานคึกคัก และเต็มไปด้วยความชื่นชมยินดี ก่อนที่พิธีกรคนเดิม จะขึ้นมากล่าวแบบอ้อมๆ แอ้มๆ ว่า “ขอโทษทุกท่านครับ ผิดคิว” จริงๆ ก่อนดื่มเฉลิมฉลอง จะต้องให้เจ้าบ่าวโชว์ร้องเพลงแสนพิเศษ ให้กับเจ้าสาว แต่เนื่องด้วยทั้งเรื่องการเมืองและงานแต่งฝังแน่นจนเต็มหัว ทุกอย่างเลยรวนไปหมด ทั้งนายจ้าง ทั้งพิธีกร ซึ่งก็คือคนในพรรคนั่นแหละ อันที่จริงถ้าปล่อยเลยตามเลยไป ก็คงไม่มีใครรู้ว่าผิดคิว แต่ด้วยนิสัยความเป็นคนเป๊ะ ทุกอย่างต้องถูกต้องตามแผนการที่วางมาไว้อย่างดี แม้แต่เรื่องที่ใหญ่กว่านี้ เรื่องชาติบ้านเมืองก็เหมือนกัน “ถ้าพร้อมแล้ว เรามาฟังกันเลยครับ” บนเวทีที่จัดอย่างสวยงามด้วยลิลลี่สีขาวนับหมื่นดอก ต่างช่วยกันซึมซับเอาความตื่นเต้นของเจ้าบ่าวไป ดอกละเล็กละน้อย จนไม่เหลือรูปร่างของความประหม่าเลย เพลงหยุดตรงนี้ที่เธอ ของศิลปิน ฟอร์ด สบชัย ไกรยูรเสน กลายเป็นเพลงชาติของงานแต่งไปแล้ว เขาเจียดเวลาอันน้อยนิดจากงานการเมือง เพื่อไปฝึกร้องเพลงที่สตูดิโอของเพื่อนแถวเอกมัย รวม สามครั้ง “ใครที่ร้องได้ ช่วยกันร้องหน่อยนะครับ เพลงนี้เพื่อคู่ชีวิตที่น่ารักของผม” เขาเกริ่นก่อนร้อง ใช้บทเพลงบอกความในใจ แม้มันจะไม่ค่อยไพเราะแต่จับใจ จวนเจียนตีสอง ทั้งจิราเจต และกรกัญญาเมามายแทบไม่มีสติ หลังจบอาฟเตอร์ ปาร์ตี้ แอลกอฮอล์คงเอ่อล้นไปจนถึงรังไข่ ไข่ก็คงจะเมามาย คลานออกมาจากรังไข่ได้ไม่กี่มิลลิเมตร คงไปไม่ถึงท่อนำไข่ ถ้าเจนรบ กับวชิราชนจะวิ่งแข่งกันเข้าป้าย คงต้องเพิ่มระยะทางขึ้นอีกนิดหน่อย แต่คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เท่ากับว่าทั้งคู่สามีภรรยา จะมี ‘ช่วงเวลาอันสำคัญ’ หรือเปล่า แค่จะยืนให้ตรง ยังทำไม่ได้เลย ทั้งเจนรบ และวชิราชนต่างจ้องมองไม่กะพริบตา วินาทีชีวิตของทั้งคู่กำลังจะมาถึง 6 แสงแดดแสดงตัวอย่างเปิดเผย ไม่มีเขินเอย แรงกล้าเหมือนเคยเพราะเมื่อคืนหลับพอ ไม่เหมือนสามีภรรยาป้ายแดงคู่นี้ ที่ตอนนี้นอนคลุมโปงอยู่ เลยไม่รู้ถึงเหตุการณ์ภายใน ต้องไปถามความมืดใต้ผ้าห่ม ความมืดบอกว่า ตั้งแต่พวกเขาลืมตาตื่นตอนหก โมงเช้า ก็มี ‘ช่วงเวลาอันสำคัญ’ กันทันที แหมไฟแรงจริงคู่นี้ ชดเชยจากเมื่อคืนที่เมาหลับเป็นตาย สงสัยจะใกล้แล้ว พวกเขาโผล่มาจากใต้ผ้าห่มเหงื่อท่วมตัว ถ้าเราจำกันได้ วชิราชนเคยบอกว่าถ้าดูจากฤกษ์ ตนจะได้เกิดก็ต่อเมื่อ ‘มีช่วงเวลาอันสำคัญ’ ในวันที่สอง ถ้าคืนแรก จะเป็นฤกษ์ของเจนรบ งั้นก็หมายความว่าเจนรบหมดสิทธิลุ้นแล้วสิ เจนรบได้ยินถึงกับคอตก แต่เลือดนักสู้เต็มกาย ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ฤกษ์ดี หรือจะสู้ฝีมือดี ดูเหมือนตอนนี้โชคจะเข้าข้างวชิราชน แต่แรงกายจะเข้าข้างมั้ย ‘ช่วงเวลาอันสำคัญ’ ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แล้ว จิราเจตเร่งสปีดเต็มที่ใกล้ถึงจุดสุดยอดแล้ว สองวิญญาณนั่งไม่ติด ลุ้นกันตัวโก่ง เหมือนทั้งจักรวาลจับจ้องเหตุการณ์สำคัญนี้ อย่างกระชั้นชิด วิญญาณของใครจะได้ถือกำเนิดเป็นมนุษย์ ต่างเฝ้ารอกันมาหลายร้อยชาติ 7 ‘ช่วงเวลาอันสำคัญ’ เกิดขึ้น แต่ ‘วินาทีอันสำคัญ’ หลุดลอยไป ‘วินาทีศูนย์’ ไม่มี เมื่อจิราเจตหลั่งข้างนอก การปฏิสนธิไม่เกิดขึ้น ไข่รอเก้อ ทั้งเจนรบ ทั้งวชิราชน ต่างประเคนหมัด ประเคนศอก ประเคนเข่า ให้ว่าที่พ่ออย่างไม่ไว้หน้า แต่เจ้าตัวหาใส่ใจไม่ สัมผัสเพียงสายลมพัดผ่านแผ่ว และนอนหอบแฮ่กๆ อยู่ที่ปลายเตียง

ขอสงวนสิทธิ์ข้อความทั้งหมดภายในเว็บไซท์
Copyright by http://www.espressoandcigarette.com